Osocze bogatopłytkowe

Jak działa osocze bogatopłytkowe?

Płytki krwi odgrywają istotną rolę nie tylko w procesie krzepnięcia, ale również w naturalnych mechanizmach naprawczych organizmu.

Po aktywacji uwalniają biologicznie czynne substancje uczestniczące między innymi w:

• regulacji procesów naprawczych,
• aktywacji komórek uczestniczących w regeneracji,
• przebudowie macierzy zewnątrzkomórkowej,
• procesach angiogenezy,
• regeneracji i przebudowie tkanek.

Podczas zabiegu z krwi pacjenta przygotowywana jest frakcja o zwiększonej koncentracji płytek, która następnie podawana jest w obszar wymagający terapii.

Celem leczenia jest stworzenie warunków sprzyjających regeneracji i przebudowie uszkodzonych lub osłabionych tkanek, a nie mechaniczne zwiększenie ich objętości.

Wskazania medyczne do terapii PRP

Po kwalifikacji lekarskiej terapia osoczem bogatopłytkowym może być rozważana między innymi w przypadku:

• pogorszenia struktury i elastyczności skóry,
• zmniejszenia jej zdolności regeneracyjnych,
• ścieńczenia i osłabienia struktury skóry,
• blizn pourazowych i pooperacyjnych,
• wybranych blizn potrądzikowych,
• zaburzeń gojenia lub potrzeby wspomagania procesów naprawczych,
• uszkodzeń skóry związanych z przewlekłą ekspozycją na promieniowanie UV,
• potrzeby regeneracji skóry po wybranych procedurach medycznych,
• nadmiernego wypadania włosów,
• wybranych postaci łysienia, po wcześniejszym ustaleniu jego przyczyny.

Samo stwierdzenie zmarszczek, osłabienia włosów czy pogorszenia wyglądu skóry nie oznacza automatycznie wskazania do terapii PRP. Leczenie powinno wynikać z oceny lekarskiej i rozpoznanego problemu.

Leczenie zaburzeń struktury skóry

W przebiegu starzenia, przewlekłej ekspozycji na promieniowanie UV, przebytych stanów zapalnych, urazów lub innych czynników może dochodzić do pogorszenia jakości i struktury skóry.

Zmiany mogą obejmować:

• utratę elastyczności,
• ścieńczenie skóry,
• zaburzenie jej prawidłowej struktury,
• nierówności powierzchni,
• osłabienie właściwości regeneracyjnych.

W odpowiednio zakwalifikowanych przypadkach PRP może być stosowane w celu wspomagania naturalnych procesów naprawczych i przebudowy tkanek.

Leczenie blizn

Osocze bogatopłytkowe może być elementem terapii wybranych blizn, w szczególności gdy celem jest wspomaganie procesów regeneracyjnych i przebudowy tkanki.

Terapia może być rozważana między innymi w przypadku:

• blizn potrądzikowych,
• blizn pourazowych,
• blizn pooperacyjnych,
• zmian o zaburzonej strukturze i elastyczności.

W zależności od charakteru blizny PRP może być stosowane samodzielnie lub jako element terapii łączonej, np. z metodami frakcyjnymi.

Regeneracja skóry po zabiegach

PRP może być stosowane jako terapia wspomagająca procesy regeneracyjne skóry po wybranych procedurach powodujących kontrolowane uszkodzenie tkanek.

Celem takiego postępowania jest wspieranie naturalnych mechanizmów gojenia i przebudowy skóry, a zakres terapii powinien być określony indywidualnie przez lekarza.

Osocze bogatopłytkowe na skórę głowy i włosy

PRP znajduje również zastosowanie w leczeniu wybranych problemów dotyczących owłosienia.

Preparat podawany jest w obręb skóry głowy w celu oddziaływania na środowisko mieszków włosowych i wspomagania procesów regeneracyjnych.

Terapia może być rozważana m.in. w przypadku:

• nadmiernego wypadania włosów,
• wybranych postaci łysienia androgenowego,
• osłabienia i miniaturyzacji mieszków włosowych,
• pogorszenia kondycji skóry głowy i mieszków włosowych.

Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest ustalenie przyczyny wypadania włosów. W zależności od obrazu klinicznego mogą być potrzebne badania laboratoryjne, diagnostyka hormonalna lub dermatologiczna.

Osocze bogatopłytkowe w okolicy twarzy i oczu

PRP może być stosowane w obrębie twarzy, szyi, dekoltu oraz cienkiej skóry okolicy oka, jeżeli lekarz stwierdzi pogorszenie struktury, elastyczności lub właściwości regeneracyjnych tkanek.

W przypadku okolicy oczu istotne jest wcześniejsze ustalenie przyczyny problemu. Cienie, zagłębienia czy obrzęki mogą być wynikiem m.in. zaburzeń pigmentacji, prześwitywania naczyń, utraty objętości, anatomii oczodołu lub przepuklin tłuszczowych i nie każde z tych zaburzeń stanowi wskazanie do PRP.

Jak wygląda kwalifikacja do zabiegu?

Przed rozpoczęciem terapii lekarz przeprowadza wywiad i ocenia między innymi:

• charakter i lokalizację zmian,
• stan i strukturę skóry,
• obecność blizn lub zaburzeń gojenia,
• przyczynę utraty włosów,
• choroby przewlekłe,
• zaburzenia hematologiczne i krzepnięcia,
• stosowane leki,
• aktualne infekcje i stany zapalne,
• wcześniejsze zabiegi w leczonym obszarze.

Na tej podstawie ustalane jest wskazanie do leczenia oraz przewidywany schemat terapii.

Cel leczenia

W zależności od rozpoznania celem terapii PRP może być:

wspomaganie regeneracji i przebudowy tkanek, poprawa zaburzonej struktury skóry, wspomaganie leczenia blizn, wspieranie procesów gojenia oraz poprawa funkcjonowania środowiska mieszków włosowych w wybranych postaciach utraty włosów.

Takie określenie lepiej oddaje medyczny charakter procedury niż samo „odmładzanie” czy „poprawa wyglądu skóry”.

Bezpieczeństwo terapii

PRP jest preparatem autologicznym, czyli uzyskiwanym z krwi własnej pacjenta. Ogranicza to ryzyko reakcji immunologicznych na obcy materiał, ale nie eliminuje ryzyka związanego z procedurą iniekcyjną.

Możliwe działania niepożądane obejmują:

• ból i tkliwość w miejscu podania,
• obrzęk,
• zaczerwienienie,
• siniaki i krwiaki,
• miejscową reakcję zapalną,
• przejściowe uczucie napięcia,
• zakażenie związane z przerwaniem ciągłości skóry.

Dlatego zabieg powinien być wykonywany po właściwej kwalifikacji, z zachowaniem zasad aseptyki.

Kiedy PRP nie powinno być wykonywane?

Przeciwwskazania mogą obejmować między innymi:

• aktywne infekcje,
• aktywne stany zapalne w miejscu zabiegu,
• niektóre choroby krwi,
• istotne zaburzenia krzepnięcia,
• wybrane leczenie przeciwkrzepliwe,
• niektóre choroby ogólnoustrojowe,
• inne sytuacje, w których lekarz ocenia ryzyko zabiegu jako zbyt wysokie.

Ostateczna kwalifikacja zawsze powinna wynikać z aktualnego stanu zdrowia pacjenta.